English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Jim Morrison: O μύθος δεν τελειώνει ποτέ

 

Το όνομά του κάνει ένα μοναδικό ρεκόρ εδώ και δεκαετίες, καθώς καταφέρνει να παραμένει μόνιμα στην ομάδα με τα πιο εμπορικά και δημοφιλή ονόματα των νεκρών celebrities κάθε χρονιάς. Θεωρώ πως ό,τι κι αν σας πω για τον Τζιμ Μόρισον θα είναι λίγο μπροστά στον δυναμισμό του και στην προσωπικότητά του. Είναι κλασική περίπτωση ροκ σταρ που κατάφερε και μεγάλωσε γενιές και γενιές. Σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του είναι πιο επίκαιρος και πιο εμπορικός από ποτέ.

Ο Τζιμ Μόρισον και οι Doors κινήθηκαν σε δρόμους πιο ψαγμένους, φοβίζοντας τη συντηρητική πλευρά του ροκ. Αρκετοί τους αμφισβήτησαν. Το πιο εντυπωσιακό είναι πως τους πολέμησαν ακόμη και εκείνοι που θεωρητικά πάντα ήταν μέσα στις εξελίξεις και παρακολουθούσαν την επανάσταση του ήχου.

Ο Τζέιμς Ντάγκλας Μόρισον γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1943 και με τις πράξεις του έδειξε με το παραπάνω ότι ανήκει στην ομάδα εκείνων που μπορούν να περηφανεύονται πως έζησαν και πέθαναν «ελεύθεροι». O θάνατός του προφανώς δεν έδωσε τη χαριστική βολή στην καριέρα του, καθώς η επανακυκλοφορία όλων των άλμπουμ, η κυκλοφορία DVD ψηφιακού υλικού και ποικίλων άλλων εμπορευμάτων όπως T-shirts επιβεβαιώνει την άποψη που θέλει εκείνον αλλά και τη ροκ παρέα του να είναι ακόμη «ζωντανοί» κρατώντας πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η τρελή πορεία του υλικού που σχετίζεται με τον Μόρισον τόσο από πλευράς ανταπόκρισης στους πίνακες επιτυχιών όσο και στις αγορές όλου του πλανήτη δείχνει πως ο κόσμος και κυρίως η πιτσιρικαρία φαίνεται αποφασισμένη να τον κρατήσει μαζί με τους Doors στις κορυφαίες θέσεις του μυαλού τους.

Κάθε τόσο μάλιστα με διάφορες αφορμές, όπως κυκλοφορία ενός σπάνιου χαμένου υλικού ή ανακάλυψη κάποιου ξεχασμένου κονσέρτου όπως εκείνο στο Χόλιγουντ, επαναπροσδιορίζει τη σχέση της ομάδας δυναμικά στην επικαιρόττητα.

Το παραδέχτηκε άλλωστε ο Ρέι Μάντζαρεκ σε πρόσφατη συνέντευξή του λέγοντας ότι οι Doors δεν χρειάζεται να κάνουν επιθετικό παιχνίδι, γιατί είναι πάντα μέσα στο πρωτάθλημα.

Επίκαιρος για πάντα


Λάτρεις της ψυχεδέλειας, της αμφισβήτησης και του αληθινού ροκ μεταξύ των οποίων και εκατομμύρια παιδιά σε όλη τη γη που γεννήθηκαν μετά τον θάνατό του εμπνέονται, παρασύρονται και συγκινούνται από κλασικά κομμάτια όπως τα αξεπέραστα «Light my fire», «Riders on the Storm», «People are strange».

Εμβληματική φιγούρα, δημιούργησε πολλά προβλήματα στο σύστημα και τελικά έφυγε άδοξα. Φήμες λένε ότι βρέθηκε νεκρός στην μπανιέρα του διαμερίσματός του. Τα ερωτήματα και οι απορίες παραμένουν. Εγινε ή όχι νεκροψία; Είδε εκτός από τη σύντροφό του το πτώμα του μέσα στο φέρετρο κανείς άλλος; Ταυτόχρονα, οι μάχες πάνω και κάτω από το τραπέζι είναι ομηρικές. Οι νόμιμοι κληρονόμοι αυτής της τεράστιας διασημότητας του ροκ πανηγυρίζουν. Μην ξεχνάτε ότι είναι κάτοχος περίοπτης θέσης στην κατάταξη των πλούσιων μετά θάνατον τόσο από πλευράς δικαιωμάτων όσο και ετήσιων εισπράξεων.

Αθώος ύστερα από 40 χρόνια!


Πέρασαν σαράντα χρόνια για να αθωωθεί ο μόνιμος ήρωας της εφηβείας των περισσότερων, μετά θάνατον φυσικά, από την κατηγορία της προσβολής δημοσίας αιδούς που τον ακολουθούσε από την 1η Μαρτίου 1969. Ο ελληνοκυπριακής καταγωγής κυβερνήτης της Φλόριντα Τσάρλι Κριστ πήρε την πρωτοβουλία πριν από λίγο καιρό και κατέθεσε αίτηση χάριτος υπέρ του τραγουδιστή, που είχε κατηγορηθεί για απρέπεια, επίδειξη, προσβολή δημοσίας αιδούς και δημόσια μέθη έπειτα από την ιστορική συναυλία στο Μαϊάμι και είχε καταδικαστεί σε οκτάμηνη φυλάκιση για την οποία είχε ασκηθεί έφεση.

ΟΥΡΕΣ ΚΑΙ... ΟΡΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ
ΤΑΦΟ ΤΟΥ


 
Τέσσερις δεκαετίες μετά τον ιδιαίτερα μυστηριώδη θάνατό του στο Παρίσι (3 Ιουλίου 1971) ατέλειωτες ουρές φίλων και θαυμαστών του συρρέουν στον τάφο του. Η αγάπη τους μάλιστα τους κάνει να ξεφεύγουν μερικές φορές από τα όρια.

Μερικοί από τους πιο φανατικούς δεν διστάζουν να δημιουργούν πολλά μικρά και μεγάλα προβλήματα ακόμη και στο πολυδιαφημισμένο νεκροταφείο Περ Λασέζ στο Παρίσι, όπου βρίσκεται θαμμένη η σορός του.

Δεν είναι υπερβολή να πει κάποιος ότι οι υπεύθυνοι του διάσημου νεκροταφείου θα επιθυμούσαν την απομάκρυνση του τάφου του σταρ, καθώς μόνο κοιμητήριο δεν θυμίζει ο χώρος. Αλλοι καπνίζουν ή δοκιμάζουν απαγορευμένες ουσίες, άλλοι κάνουν μίνι γιορτές αφιερωμένες στον Μόρισον, ενώ κάποιοι τολμούν και κλέβουν οτιδήποτε σχετίζεται με ενθύμια του αγαπημένου τους καλλιτέχνη.

Κι εκείνος λες και είναι κάπου κρυμμένος και το διασκεδάζει κοροϊδεύοντας όλους εκείνους που φτιάχνουν την εικόνα της ποπ και του ροκ με «ήρωες» και αστεράκια που κατά καιρούς ανακαλύπτουν.